చాలా మంచి వివరణ.

బాగా చెప్పేరండీ. నా అభిప్రాయం కూడా అదే. తెలుగులో రాయడానికి ఇంగ్లీషు రావాలన్నవాదన మనకి బ్రిటిష్ వారికాలంలో వచ్చింది. ప్రముఖరచయితలు కూడా ఇంగ్లీషులో మాటాడితేనే గొప్ప అని గొప్పలు పోవడం అప్పుడే మొదలయింది. దేశానికి స్వరాజ్యం తెచ్చుకున్నాం కానీ భావదాస్యం పోలేదు.

ప్రత్యామ్నాయం లేనప్పుడు పరభాషాపదాలు వాడొద్దని ఎవరూ అనడంలేదు. సృజించడానికి తెలుగులో అవకాశమున్నప్పుడు కూడా బస్తాల కొద్దీ విదేశీపదాల్ని దిగుమతి చెయ్యడాన్నే ప్రశ్నిస్తున్నాం. భాషాప్రయోజనం, వాడుక - వీటన్నింటికంటే ముఖ్యమైనది భాషాభిమానం. అదంటూ అసలుంటే వాడుక మొదలైనవన్నీ చిన్న విషయాల్లా కనిపిస్తాయి. ఆ అభిమానమే లోఫించాక ప్రతి చిన్నవిషయమూ ఒక పెద్ద సమస్యై కూర్చుంటుంది. భాషాచర్చల స్థానంలో అహంకార ప్రదర్శనలు బయల్దేఱతాయి.

ఇది వాడాలి, అది వాడకూడదు అని కాదు భాషాభిమానులు చెబుతున్నది. ఈ భాషాజాతిలో జన్మించినందుకు ఈ భాష మీద అభిమానాన్ని పెంచుకోమని చెబుతున్నారంతే. అది మనిషి యొక్క కనీసధర్మం. కర్తవ్యం కూడా !

తెలుగులో ఉన్న పదవైవిధ్యం దాన్ని ఇతరభాషా పదాలతో నింపెయ్యొచ్చు నన్నదానికి సమర్థకం గానీ లైసెన్సు గానీ కాదు. ఒక భాషలో ఉన్న వైవిద్యం ఆ భాషాప్రజల వైవిధ్యభరిత ఆలోచనావైఖరి (variety thinking) కి నిదర్శనం. భాష ఎంత ఎక్కువ భౌగోళిక విస్తీర్ణంలో మాట్లాడబడితే అంత వైవిధ్యభరితంగా ఉంటుంది దానిలోని పదజాలం. తద్విరుద్ధంగా ప్రతిపదాన్నీ అరువు తెచ్చుకోవడం సృజనాత్మక శక్తిలోపానికి తార్కాణం. అది కనీసం మూడు విషయాల్ని సూచిస్తుంది.

౧. ఆ వ్యక్తుల్లో సృజనాత్మకత లేదని, ఒరిజినల్ గా ఆలోచించడం సంగతలా ఉంచి వారు కనీసం అనువాదాలు కూడా చెయ్యజాలరని !

౨. వారికి తమ భాషలోనే పట్టులేదని ! తమ మాతృభాషా పదాల నిర్మాణాల్ని వారు అర్థం చేసుకోలేక పోతున్నారని, వాటి ననుసరించి కొత్త పదనిర్మాణాలు చెయ్యడానికి అవసరమైన శిక్షణ వారిలో లోపించిందని !

౩. అలాంటివారి చేతుల్లో ఉండడం వల్ల ఆ భాష ఎదగడంలేదని !

ఏ భాషకైనా standardisation ఉంటుందండీ. మీరు చెప్పిన ఉదాహరణలన్నీ వ్యావహారికంలో ఒక పదాన్ని ఉఛ్ఛరించటంలో వచ్చిన మార్పులు, లేదా ఆ పదానికి గల నానార్ధాలు.ఒక భాషని వ్యావహారికంలో వాడుతున్నపుడు ఆ భాషలోని పదాలు రూపాంతరం చెందుతుంటాయి.ఏ భాషలో ఏ భాషని కలిపితే మాత్రం తప్పేముందండీ?కానీ అలాంటి ప్రయోగాలకి మనలాంటి తెలుగువాళ్ళం ముందే తయారైపోతూ వుంటాము.మనకి తోచదు, పక్కవాళ్ళని చూసైనా నేర్చుకోము.

పదాల్ని ఏ పదానికా పదం వేఱువేఱుగా దిగుమతి చేసుకోదగ్గ ఐకాంతిక స్వమూర్తులు (stand-alone entities) గా చూడ్డం పొఱపాటు. నిజంగా అవి ఐకాంతిక స్వమూర్తులే అయితే నిరభ్యంతరంగా కావాల్సినన్ని విదేశీ పదాల్ని దిగుమతి చేసుకోవచ్చు. కానీ ప్రతి పదానికీ ఒక ధాతువు (మూలపదం), ఒక ఉపసర్గ, ప్రత్యయం, దాన్నుంచి నిష్పన్న పదాలూ మొదలైన విస్తారమైన "పదకుటుంబం" ఒకటుంటుంది. దాన్ని తరతరాల వ్యాకరణ సంప్రదాయల ఆధారంగా నిర్మిస్తారు. విదేశీ పదనిర్మాణాలు వారి వ్యాకరణ సంప్రదాయాల ననుసరించి ఉంటాయి. వారికి అవి తెలుసు కనుక అంతకుముందునుంచి తమ భాషలో ఉన్న పదాల నుంచి సరికొత్తపదాలూ (derivatives), ఆ కొత్తపదాల నుంచి ఇంకా కొత్తపదాలూ - అలా అనంతంగా పదకల్పన చేసుకుంటూ వెళ్ళగలుగుతారు. అంటే వాళ్ళు తమ భాషలో Further coinage కూడా చెయ్యగలరు. అది వాళ్ళ భాష కనుక. ఇంగ్లీషులో ఉన్న పదాలు అచ్చమైన ఇంగ్లీషుపదాలే అయితే మనం ఇంగ్లీషు ఒక్కటి నేర్చుకుంటే సరిపోతుంది. కానీ దురదృష్టవశాత్తు అలా లేదు. అ భాషలో 70 శాతం లాటిన్ గ్రీకు పదాలు. ముఖ్యంగా శాస్త్ర సాంకేతిక భావనలకి సంబంధించి 90 శాతం అవే.

మనం ఇంగ్లీషులోని సాంకేతిక పదాల్ని దిగుమతి చేసుకోగలమే తప్ప ఆ పదాల్ని వారిలా మార్చి (modify చేసి)Further coinage చెయ్యగలమా ? అని ఆలోచించాలి. మనం చెయ్యలేమనేది సుస్పష్టం. మనలో అత్యంత మేధావులూ, విద్యావంతులూ అయినవారు కూడా చెయ్యజాలరు. ఎందుకంటే మనకి ఆంగ్లవ్యాకరణం ఒక్కటే వచ్చు. గ్రీక్, లాటిన్ వ్యాకరణాలు రావు. అవి ఇంగ్లీషువాళ్ళకే వచ్చు. Further coinage కోసం వారి మొహాలవైపు కోరపక్షుల్లా ఎదురుచూడ్డం తప్ప మనమేమీ చెయ్యలేం. కనుక ఆ భాషాపదాల మీద అంతగా ఆధారపడ్డప్పుడు అది మనకి ఒక అంగవైకల్యంగా, పరాశ్రయతగా పరిణమిస్తుంది. ఆ విదేశీ పదాల్ని దాటి మన భావనలు ఎదిగినప్పుడు ఆ విదేశీభాషలో ఆ భావనలకి వ్యక్తీకరణలు లభించక, ఆ వ్యక్తీఖరణలు చెయ్యడానికి మనకి స్వేచ్ఛ లేక, గ్రీక్, లాటిన్ వ్యాకరణ సంప్రదాయాల పరిజ్ఞానలోపం వల్ల అది సాధ్యపడక మనం మెదళ్ళు బ్లాక్ అవుతాయి. ఇక్కడ సృజనాత్మకత ఇంగ్లీషువాళ్ళచే్తిలో బందీగా మారిపోతుందని అది వారి పదాలతో పాటు మనదాకా ప్రవహించదని గ్రహించాలి.

దీని పరిష్కారం ఏంటి ? మన ఇంగ్లీషుమీడియమ్ బళ్ళలో ఇహముందు ప్రతివాడికీ ఇంగ్లీషుతో పాటు గ్రీకూ, ల్యాటిన్ కూడా నేర్పించడం మొదలుపెడదామా ? అది హాస్యాస్పదం అవుతుంది. ఎందుకంటే ఎవరో కొందఱు మేధావులు తప్ప అచ్చమైన ఇంగ్లీషువాళ్ళే వాటిని ఇప్పుడు నేర్చుకోవడం లేదు. పాపం, ఎన్నని నేర్చుకుంటారు పిల్లలు బళ్ళలో ? భాష నుంచి భౌతికశాస్త్రం దాకా, సెక్సు నుంచి యోగా దాకా వాళ్ళ మెదళ్ళని చితక్కొడుతున్నారిప్పటికే !

దీనికి అసలైన పరిష్కారం ఉన్నది - మనం ఇంకా ఇంకా విదేశీ పదాల ఱొంపిలో ఱొచ్చులో పీకల దాకా దిగబడ్డంలో కాదు. మన వ్యాకరణ సంప్రదాయాల్ని మనం కూలంకషంగా నేర్చుకోవడంలో. మఱుగున పడ్డ దేశీ పదాల్ని నూతన జవసత్త్వాలతో పునరుద్ధరించడంలో. మన భాషానిర్మాణాల్ని సక్రమంగా అవగాహన చేసుకొని కొత్త పదాల కల్పనకి ఆ సూత్రాల్ని వినియోగించుకోవడంలో ! అప్పుడు ఇంగ్లీషువాళ్ళకి తమ భాషలో Further coinage ఎలా సాధయమవుతున్నదో మనవాళ్ళకి మన భాషలో అది అలా సాధ్యమవుతుంది.

కానీ మనమేం చేస్తున్నాం ? మనం ఇదేదీ చెయ్యకుండా భాషాపరంగా ఒక సోమరి మార్గాన్ని ఎంచుకున్నాం. అదేంటంటే పదాల్ని ఇంగ్లీషు నుంచి అనంతంగా దించుకోవడం, దించుకోవడం, దించుకోవడం... ఈ దించుకోవడానికి అంతులేదు. ఎందుకంటే మన భావదారిద్ర్యానికి అంతులేదు. దీనివల్ల మన మేధో ఆరోగ్యానికి జఱిగిన నష్టం గుఱించి ఎక్కువమందికి అవగాహన లేదు. మనకి పదాలతో పాటు భావాలు కూడా పుట్టడం మానేశాయి. దానిక్కూడా ఇంగ్లీషువాళ్ళ మొహం వంక చూస్తున్నాం. ఏ పరిశోధనైనా వాళ్లే చెయ్యాలి. వాళ్ళే అన్నింటికీ పేర్లు పెట్టాలి. ఆ పేర్లనుంచి ఉద్భవించే కొత్త భావాలక్కూడా వాళ్ళే పేర్లు పెట్టాలి. ఇదీ మన పరిస్థితి.

తెలుగూ, సంస్కృతమూ వే్ఱువేఱు భాషలు కావు. సంస్కృతం భారతదేశానికి దేశీయమైన స్థానిక భాష. అవి సారూప్యమైన పదాలూ, వ్యాకరణ నిర్మాణాలూ కల సహచర భాషలు (allied languages). ఈ ఆర్య-ద్రావిడ భేదం ఇంగ్లీషువారి హయాములో ప్రచారం చేయబడింది. మన పూర్వీకులకి ఈ తేడా తెలియదు. తెలుగువారికి సంస్కృతం మాతృభాష లాంటిదే. సంస్కృత సమాసాల్ని తెలుగువారు ప్రత్యేక శిక్షణ లేకుండానే కల్పించగలగడం ఇందుకు నిదర్శనం. మీరడిగారు కాబట్టి ఇది చెప్పాను గానీ ఇప్పుడిది సందర్భసహితం కాదు.

అసలు విషయం - మన భాషలతో పదాల్లో గానీ, వ్యాకరణంలో గానీ వాక్య నిర్మాణాల్లో గానీ, వాడుకలో గానీ, ఏ విధమైన పోలికా లేని భాషల నుంచి పదాల్ని అదే పనిగా తీసుకోవడం వల్ల మనలో భాషాపరంగానే కాక భావపరంగా కూడా స్వకీయతా, సృజనాత్మక శక్తీ నశించి పోతాయి. అంతిమంగా మన భాషే నశిస్తుంది. ఎందుకంటే ఆ భాషవాళ్ళు మనకి నేర్పినదాన్ని మించి ఆ భాషలో మనం ముందుకు వెళ్లలేం. మన దృష్టి (perception) ఆ భాషాపదాల చేత అలా పరిమితం కావించ బడుతుంది.

మీరు వయసులో చిన్నవారు కావడం చేత, తెలుగు మీడియమ్ క్షీణించిన తరువాత జన్మించినవారు కావడం చేత గతంలో తెలుగు అకాడమీవారు అభివృద్ధి చేసిన తెలుగు సాంకేతిక పదజాలం గుఱించి గానీ, వారు వందలాదిగా ప్రచురించిన తెలుగు మీడియమ్ శాస్త్ర గ్రంథాల గుఱించి గానీ మీకు తెలిసే అవకాశం లేదు. తెలుగులో శాస్త్ర సాంకేతిక పదజాలం లేదనే భ్రమలో మీరు వాదిస్తున్నారు. అదీగాక మీరు వాదాన్ని వాదం కోసమే వాదిస్తున్నట్లు కనపడుతోంది. అలాంటి కార్యకలాపం పట్ల నాకు ఆసక్తి లేదు. విషయాన్ని గ్రహించగలవారికి నేనింతవఱకు ఇక్కడ అందించిన సమాచారం సరిపోతుందనుకుంటున్నాను. కనుక ఈ సైట్ లోని ఈ చర్చ నుంచి నేనింక విరమిస్తున్నాను.

గోపాల్ గారూ ! ఈ పైన రెండో వ్యాఖ్యని తొలగించండి.

ఇప్పటి వరకు తెలుగు బాషావాదం లేవనెత్తిన వాళ్ళెవరూ తెలుగు బాషే శ్రేష్టమైనది అని నిరూపించలేకపోయారు. నేను ఇంగ్లిష్ అర్థం కాని వాళ్ళ కోసం తెలుగు అనువాదాలు వ్రాస్తున్నాను కానీ తెలుగు మీద అభిమానంతో కాదు.

నా మాటల్లో హిడెన్ ఇంటెన్షన్స్ లేవు. నేను తెలుగు మాట్లాడే కుటుంబంలో పుట్టాను కాబట్టి నేను తెలుగులో మాట్లాడుతున్నాను. నాకు తెలుగు, ఇంగ్లిష్ ఈ రెండు బాషలూ వచ్చు కాబట్టి ఇంగ్లిష్ రాని వాళ్ళ కోసం ఇంగ్లిష్ సాహిత్యాన్ని తెలుగులోకి అనువదిస్తున్నాను. నేను ఏ బాషకీ టాప్ ప్రయారిటీ ఎన్నడూ ఇవ్వలేదు.