గమనిక: దేవుడున్నాడని నమ్మేవారి నమ్మకాలని గౌరవిస్తూ నాకున్న స్వాతంత్ర్యాన్ని వినియోగిస్తూ నా ఆలోచనలను రాస్తున్నాను. ఎవరైనా పొరపాటున నొచ్చుకుంటే అది నా ఉద్దేశ్యం కానందున అర్థం చేస్కోగలరని ఆశిస్తున్నాను.

దాదాపు ఇప్పటికి రెండేళ్ళక్రిందటనుకుంటాను, కులానికి, మతానికి నాలో అప్పటి వరకు జీర్ణించుకుపోయిన నిర్వాచనాలు వాటి తాకతు కోల్పోయి మరో దిశలో నన్ను ఆలోచింపచేశాయి. అసలు ఆ వ్యవస్థలు ఎలా పుట్టాయి? అవి ఖచ్చితంగా మానవ సృష్టేనా? అని. ఇక్కడ కులం అంటే వర్ణవ్యవస్థ. మతం అంటే దేవుడు అనేవాడి ఉనికి మాత్రమే, హిందూ, ముస్లిం etc లాంటి రకరకాల మతాలు కాదు. పనుల విభజనతో సంఘం అభివృద్దికోసం ఏర్పాటు చేయబడి, వేళ్ళూనుకుని, అవసరం తీరాక పెరికివేయలేని ఒక మహా విషవృక్షంలా కనబడుతుంది ఈ కులం. దాని గురించి పెద్దగా చర్చించదలుచుకోలేదు. ఇక అసలు విషయంలోకి వద్దాం, అదే, మతం గురించి! మతం అనే పదానికి అసలు అర్థం నమ్మకం. ఇందాక చెప్పిన  ప్రశ్నలు బుర్రలో మొలకెత్తిన సమయంలో, చిన్నప్పుడు, మూడో క్లాసులోనో నాలుగో క్లాసులోనో, ఎల్సీ సిస్టర్(Sister Elsy) అని ఒకావిడ ఒక చిన్న కథ చెప్పింది, అది గుర్తొచ్చింది.

ఒకతనుండేవాడు. అతనికి దేవుడంటే అస్సలు పడేది కాదు. ఇంట్లో పూజలు చేయనిచ్చేవాడుకాదు. ఇంట్లోవాళ్ళని చర్చికి కూడా వెళ్ళకుండా నియమం చేశాడు. అతనికి పెళ్ళయ్యి, ఒక బాబు పుట్టాడు. ఈ పాడు జనం ఆ బాబుకి దేవుడి గురించి చెప్పి ఎక్కడ చెడగొడతారో అని, పసిప్రాయంలోనే ఆ బాబుని ఒక అడవిలో ఒక ఇంట్లో నిర్భందించి ఉంచుతాడు. అతను కూడా బాబుతో పాటు అక్కడే నివాసం ఉంటాడు. అసలు దేవుడనే వాడు ఒకడుంటాడనిగాని, అతనికి అందరూ పూజలు చేస్తారనిగాని ఏమీ చెప్పడు. అలా, "హమ్మయ్య! వీడు ఇంక దేవుడి ఊసే ఎత్తడు" అన్న ఆత్మానందంతో ఆ బాబుకి కాస్త వయసొచ్చేదాకా అక్కడే ఉంచుదామని నిర్ణయించుకుంటాడు. కానీ, ఒక రోజు ఉదయం పెరట్లో ఆ బాబుని చూసి నిర్ఘాంతపోతాడు ఆ తండ్రి! ఎందుకు? ఉదయిస్తున్న సూర్యున్ని చూసి తన్మయత్వంతో, గౌరవంతో, చేతులు చాచి కృతజ్ఞతా భావంతో ఏవో మాటలు చెబుతూ ఉంటాడు, దేవుడి గురించి ఊసు కూడా తెలియని ఆ  బాబు!

అంతే కథ, చాలా చిన్నది! ఈ కథ కూడా మానవ సృష్టే. కానీ ఆలోచించేదాన్ని బట్టి దాని అర్థం మారుతుంది. ఈ కథని రెండు రకాలుగా అర్థం చేస్కోవచ్చు. ఒకటి - మతం మానవ సృష్టేనని! ఎలా అంటే - తప్పు, ఒప్పు ఉంటాయని, తప్పు చేస్తే నరకం, మంచి చేస్తే స్వర్గం వస్తాయని, స్వర్గానికి దేవుడ్ని, నరకానికి రాక్షసుడ్ని కాపలా పెట్టి, ప్రజలు ఏ విధంగా మసులుకుంటే అందరికీ మేలు జరుగుతుందో ఆ విధంగా వాళ్ళని కొన్ని నియమ నిబంధనలకి కట్టుబడిఉండేలా చూసేందుకు, కొందరు తెలివైన మనుషులే ఇలాంటి వ్యవస్థను నిర్మించారు. అలాంటి మతాన్ని ప్రభోదించడానికి కొందరు చేసే ప్రయత్నమే ఇలాంటి కథలు అనుకోవచ్చు. ఇక రెండో అర్థం -మనం కొన్ని జంతువుల్ని పెంచుకుంటాం, మనం వాటికి తిండీ, ఆశ్రయం ఇస్తున్నాం కాబట్టి అవి మనపట్ల విశ్వాసంగా ఉంటాయి. అచ్చం అలాగే, తెలియని ఒక శక్తి మనల్ని సాకుతుందేమో? అందుకే మన నరనరాన ఆ కృతజ్ఞతా భావం కొట్టొచ్చినట్టు కనబడి, అదే మతంగా పరిణమించిందేమో! ఇదిలా ఉంచితే, ప్రస్తుతానికి, ప్రపంచం ఎలా ఉండి ఉండొచ్చు అని సగటు మనిషిని అడిగితే ఈ క్రింది  heirarchy ఇస్తాడనుకుంటాను.

మొత్తంమీద ఈ వ్యవస్థలో ఒక Conspiracy ఉంది. ఇలాగే ఉండాలి అనుకోవడమేంటి? ఇంకోలా కూడా ఉండొచ్చుకదా? ఎపుడూ కనిపించనివాడ్ని ఉన్నాడనుకుని పూజించడం ఏంటి?" అని God centric గా కాక, Human centric గా ఆలోచించాలనిపించి మొదలుపెట్టాను. భూమ్మీద పడే ముందు, పోయిన తర్వాత సంగతులు తెలియవు కాబట్టి అసలేమీ లేదనే అనుకుందాం. మనిషి  పుట్టుకే ఆది, అతని మరణమే అంతం అనుకుంటే అతనికి వచ్చిన నష్టం కనబడలేదు. కాబట్టి అనుకుందాం. మరి ఇంతకీ ఆ ఆద్యాంతాలెవరివి? ఆ మనిషివా? ఈ లోకానివా? మనిషివే అనుకుంటే అసలు అలా ముందులా అనుకుని ప్రయోజనం లేదు. కాబట్టి లోకానివే అనుకోవాలి. మరి మనిషులు పోతూనే ఉన్నారు కదా? ఈ లోకం ఇలాగే ఉంది కదా? అంటే మనిషి లోకంలో ఒక చిన్న entity మాత్రమేనా? అంటే ఖచ్చితంగా అందరిపైనా ఒక శక్తి ఉండి తీరాల్సిందేనా?  హా! సరిగ్గా ఇక్కడే నాకు బ్రేక్ పడింది! అక్కడ్నుంచి ఆ వాదన కాస్త ముందుకి జరగడానికి చాలా కాలం పట్టింది. సరిగ్గా  సంవత్సరం తర్వాత నేను (ఐఐఐటి హైదరాబాద్ లో)Cognitive Science, Advanced Cognitive Science కోర్సులు  చేయడానికి కుదిరింది. ఆ కోర్సుల్లో, కొంతలో కొంత, ఇంతకు ముందు ఇలాంటి విషయం గురించే కొంతమంది కొన్ని థియరీలు ప్రతిపాదించారని అర్థమయింది. కానీ వాటి కోసం ఏమని వెతకాలో, ఎక్కడ వెతకాలో తెలియక, ఏదో వెతికి చివరికి దొరక్క కిమ్మని కూర్చున్నాను. చివరికి ఇదిగో ఇప్పుడు, కొన్ని రోజుల క్రితం  బెన్నీ షానన్ అనే ఒకాయన(లింగ్విస్టు, కాగ్నిటివ్ సైంటిస్టూనూ) తన పుస్తకం "Representational and the presentational" లో  రాసిన కొన్ని చర్చలు చదివి, ఆ తర్వాత వికీపిడియా మీద పడితే కొన్ని లంకెలు తగిలాయి. ఇందాక మనుషులు పోతున్నారే కానీ లోకం అలాగే ఉందనుకున్నాం కదా? ఇప్పుడు కొంచెం ముందుకు వెళదాం. ఒక్కక్క మనిషిది ఒక్కో లోకమనుకుందాం. అంటే నా లోకం మీ లోకం ఒకటి కాదు, అవి వేర్వేరు. ఒక మనిషి పోయిన వెంటనే తనతోపాటే తన లోకం కూడా పోతుంది. మన థియరీ దాదాపు పూర్తి కావచ్చింది. ఆది శంకరాచార్య గారు ప్రతిపాదించిన అద్వైత సిద్దాంతంలో ఆయన "అంతా మాయే(Illusion)" అంటారు. కాసేపు అదే సిద్దాంతం నమ్ముతూ, మనం పంచేంద్రియాలతో అనుభవించేది ఏదీ నిజం కాదు. అది కేవలం మన మనఃసృష్టే(Mental Creations/Illusions) అనుకుందాం. ఇప్పుడు ఈ లోకాలన్నిటికి అనుసంధానిద్దాం, Butterfly Effect లాగా.

"కేవలం మనుషులకేనా ఈ థియరీ?" అంటే, కాకపోవచ్చు, అన్ని జీవాలకూ వర్తించవచ్చు అనే నా సమాధానం.

ఇప్పుడు ఆలోచించండి. దేవుడికి ఉనికి ఉందని చెప్పే వాదనలో ఎంత బలం ఉందో, ఈ వాదనకి అంత బలం లేదంటారా?